نوشتہ کار : ظہور زیب
وختس بالغ مریسہ گُڑا نی ہر گِڑا ءِ پہہ مریسہ و منہ عجیبو گِڑاتون نا اوڑدئی مریک زند اسہ مُرغونو کِشکسے ، زند نے ہر کسر ئٹ چیرافِک وختس نے اوغفک و وختس نا زیا مہروان مریک ، اندا ڈُکھ و غمتوں سفر کریسہ اسے جاہ ئسے آ سر مریسہ گُڑا ہمو جاہ سر مسُس نے ہر گڑا نا ورندی رسینگک ۔ اندا وفاداریک سلپّسہ دا وخت نے تینا ہمراہ کپک زمین آزمان آ مراد ءِ خمپیسہ ، ہر دے دیوان کچاری مفک اگہ زند نا اُمیت آک ہِنار ئٹ وخت زندہ اس است مونجا مرو خنک خڑینکی سلور ای تنیا مریو یا کہ مجلس و دیوان کنے فرق کپک ،ای دیوان مریو تینے اندا محاریوہ کہ ای تنیا اُٹ ۔ ۔ارا وخت آ ای تینا ہنوکا وخت نا باروٹ سوچ خلیوہ گڑا کنے بھاز خُلیس بریک وخت و حالیت آک اندہ وڑ اسر کہ نا زہن ٹی کیہی سوج آک ودی مسُرا گڑاس نن نا پہہ اسن و گڑاس ننا نا بالغی اسک ہچ پہہ متونہ دا خدا نا قہر ئس ئسک یکہ ننا نادانیک اسُر۔ ہیت نا موُل و مراد دادے کہ گواچن ءِ پہہ مفننگ اسہ بھلو کاٹم نا خڷ ئسے اسہ بندغ ارا وخت آ راست ءِ پہہ متو گُڑا اونا خیال بھاز جاگا کاہک۔ بندغاک بھاز بے وس و لاچار اسُر کس کس نا خیالٹی الور انتے کہ جنگ ئنا حالیت آک اسُر زمیندار آک فریشان ،شُوان ماسٹر و ڈاکٹر دوکاندار کُل است دڑد اسُر کس ئس پائے اللہ نا اسہ عذاب ئسے کس اس پائے اللہ نَنے آن ناراض ءِ ہر کس تینا مون سوچ و فکر خلنگ اس ۔ کنا اندن استا بریک کہ ای بھاز چُنک اسُٹ اسکول آ خواننگ کہ ہیناٹہ صہب ئنا مالوہ بش مسُٹ اسکول آ ہِننگ کہ تیاری کیوہ اسہ بھلو توارس مس ای اُراغان پیشن پیشتماٹ کنا لُمہ تولوک اَسک اِی راہی مسٹ تینا لُمہ نا کُنڈا ولدا پین توارس مس ، ِای لُمہ غان ہرفیٹ دا امرو توار ءُ ؟ لمُہ ہچ ہیت کتو پدا پاریٹ تہ ولدا توار کتو اِی لُمہ نا کُنڈا چَک خلکُٹ لمہ اوغنگٹی اسک اِی ھبکہ مسُوٹ یا اللہ دا اومرو چکر ئسے ؟ بھاز فریشان مسُٹ است کنا برداشت کتو جاہلی کریٹ ولدا ھرفیٹ پاوہ پار انتے نے کس اس نے بد پارینے؟ جٹ ئسے آن پد تینا خڑینکاتے صاف کرے کنے پائےبُڑزا آ ھورک اِی بُڑزا ھوراٹ میہی ئنا کُنڈا توفک او بمب نا توار آن پین ہچ اف بالیک آسمان نا موُنٹ بال اسُر صہب اسکہ ،موسم جمبری اس ، نوداک مَشت آ زی آ خاچوُک اسُر صہب اس چِرک کشاکہ بیرہ اوستٹی پیناک صہب ئنا پاس اس دافتا توار مُر اسکان سر مسکہ بالیک اسہ وڑ شیلنگ ئٹی اسُر گرْرو نا ایمون دامون میہی نا نیمغان وار وار موڷاک بش مسُرا ،خیر اِی اسہ پیالہ اس چاہ ئنا کنگٹ خلیس و لڑزہ اَٹ اسکول آ ہناٹ اسکول ءِ سرمسٹ تیوہ غا خوانندہ غاک ہبکہ اسُر ، اسٹ ایلو ءِ ہرفیرہ کہ دا تواراک امرو مسونُو ؟اسکول ٹی یکہ اندا ہیت اس ۔ نن تولوک اسون ماسٹر صاحب بس حاضری خلک مارکُوس بش مس پائے صاحب اینو میہی ئنا کُنڈا بھلو توار مسُونے بالیک وار وار پیری خلیرہ انتے؟۔ استاد ننے اندُن گڑاس ہیت سر سری پارے اونہ ہیتاک کنا زہنٹی تُولتور دا تواراک کنا است ٹی پِناسر کنا خیال پائے دا جہان چُھٹنِگے ،ہمو وخت کنا اُستان ہچ ہمپک خیر اندن وخت و حالیت آک گِدرینگار دا توفک نا توار ننا خف تیکن اسہ عادت ئس جوڑ مس ،اِی تینا خواِننگ تون اختہ اسٹ زند نا ہڑدے نا وڑ و جنجال آک اسُر۔ اسہ دے ئس اِی تینا اُرا ٹی تولوک اسُٹ ناگمان زمین سُرینگ ءِ بِنا کرے ای دانگ اینگ چّک خلکُٹ بیدس دنز و مج آن پین ہچ اف مشک ڈہیرارہ ، زمینک تّل ہلکُر ،اُراک تمار، بندغاک گِڑاس کسکُر ، و گِڑاس نت و دوتیان پِنار ،مَنٹ آک است تْرخ مسُر ،ہندن کس اس تینا زند ئنا ارمان تون دا دنیائے اِلار چنکس مِش نا کِیرغان مسُر ،مُست ئنہ ٹپّاک دُراخ متویسر پین ظالم ئس ننا زی آ مُسلت مس ارا وخت آ کہ مشکے نا تہٹی فوج بس گُڑا مشکے نا حالیت وار ئس بدل مس اوکان گڑ ہر اختیار فوج ئنا دوٹی مس ۔ ارا وخت آ فوج تینا ظلم و زوراکی ءِ برجاہ کرے گِڑاس بندغ شہید کرے ، گِڑاس زندان ٹی بندی کرے۔ دے پدے مشکل آک بھاز مُسر فوج تینا ظلم و زوراکی نا رفتار ءِ زِیات کرے اصُل بندغی ءُ عمل کتوکہ اسہ خُلیس نا ماحول اس جوڑ کریس ئس ۔ خیر زند نا گِلہ غاک بھاز ءُ کُل درشان مفسہ۔ ای اینو ہندنو بندغ ئسیکن گڑاس لوز ندر کیوہ ہرا نا اسہ رند ئسے نا بریبر مفنہ ، او اسہ فکر و نظریہ ئسے نا خواجہ ءِ او کس نا صفت کننگ نا مھتاج اف ، کنا زات اودے کس تو برابر کپرہ ، انتئے کہ اونا تہٹی کُل ہُنر آک اسُر ، نی بے مثیال لاجواب نی کُلان آن جتا بے بدل ، نا انداز تیوہ جتا ئس ، ہورہ و مَش جبل، تلار کوچہ شار ئٹ کنا نظر تمک نا عکس کنا مونا سلیک۔ تینا است بڈی زند ئنا خوئشی زندہ مننگ نا مسخت ءِ کُل ءِ ندر کننگ و لُمہ باوہ نا سیخاغان مر مننگ اسہ ارزانو کاریم اس اف۔ فدا ! فدا اسے فکر اسے، فدا نظریہ اسے ، فدا جُہد آزادی نا ہر سرمچار نا بڈ ئنا توفک ءِ فدا ہر جُہد کار نا فکر ءِ فدا نوداتون اوار اس ، فدا انجیر نا پُل اس ، فدا ہتم نا بہار ئس او بشام نا گْرند ءُ گروک اس ۔ کس اس او نا ہمراہ مسونے گُڑا او دے جوْان پہہ مریک ای تپرہ نا ارا جُوانی ءِ درشان کیو ای بلکن نے کم وخت خنانُٹ نا کڑدار و بہادُری سنجیدگی نا ہر جاہ آ ہیت مسونے نی سنگت آتیکن سنگت ئس اسس نی ایلم کے کوپہ اسُس ، نی جُہد آزادی کے اسہ مش اس اسُس۔ نن نا کمی ءِ ہر جاہ آ محارینہ نی تینا چُنکا عمر ٹی سخت بھاز کاریم کریس ۔ نی یار ! ہناس دچہ نا ہننگ آن پد انت آ ن انت مس۔ نن تماکہ بش مریسہ ٹوکر کُنیسہ تینے حوصلہ تریسہ خواجہ غاتے جی جی کریسہ اوفتون ہمسفر مریسہ اوفتے جی و جان کریسہ تانکہ خواجہ غاک ننے تینے ءِ برابر پہہ مریر نی ننے زوت یلہ کریس ہناس نن سر گڑدان و بے شّون مسُن نی تینا سِخا ئِے ننیان مُر کریس بس نی ہناس نا ہننگان گُڑ۔ انَا پرستی زات پرستی بد اخلاقی بد کڑداری سڑداری زوراکی کڑدار کُشی فرق کشنگ غیر اخلاقی آئین نا پامالی نا اُمیت ءِ متعبری کاٹُم چست کرے ، نن خواجہ غاتا کُنڈاں نا اُمیدی آن بیدس پین ہچ خنتون ۔ دُن کہ نن تغ خناسن کُل ہث ءُ مِش مسُر نن تہاری تو جنگ کریسہ لنگڑی بنگُنی جنجالی ملاسی مرغن ءُ پندا آسر کریسہ جاگا اس دِتر شولیسہ جاگا اس خڑینک شولیسہ تنکہ نن روژنائی ءُ انصاف نا درواز ءِ سر مرین نن ناانصافی نا خلاف ءَ بش مریسہ دوژمن ءِ رد ءُ بد کریسہ لس مخلوق ءِ ناانصافی ءُ گُلامی نا برخلاف درس تِریسہ اونہ راستی ئے کُل جہانٹ پاش کریسہ نسل در نسل ءِ راست تِنگا کسر اٹ شاغیسہ۔ نن جُہد آزادی نا بڈے تینا کوپاغان تِخسہ دیر ءُ خاخر نا نیامٹ گھام خلیسہ تینے ھر خوشی تیاں بے مراد کریسہ ای تینا رب ئنا زات آ دُعا کیوہ یامہربان ننے خوش نام نم کیس ننے دُژمن نا مُون آ خن شیف کپیس۔ کاش! ای خدا ئے خنوسُٹ منّہ ارمان گیِڈاس گِلہ منہ غم پریشانی تے تینا درشان کروسُٹ پدا کہُوسُٹ۔
